Informacje
Jesienią 1919 roku rozpoczęła się konferencja pokojowa kończąca I Wojnę Światową, wydarzenie to znane jest w historii jako Kongres Wersalski. Dwadzieścia siedem reprezentacji państwowych oraz narodowości bez państw, takich jak Żydzi pojawiło się we Francji. Tak naprawdę jednak tylko Francja, Wielka Brytania i Stany Zjednoczone Ameryki przy wsparciu Włoch podejmowały wszystkie decyzje. Z tego powodu postanowienia Kongresu Wersalskiego nazywa się pokojem zwycięzców.
Konferencja pokojowa rozpoczęła się w styczniu 1919 roku w Paryżu i trwała do roku 1920. Mówiąc o niej należy wspomnieć o Radzie Trzech. W jej skład wchodził prezydent Stanów Zjednoczonych Thomas Woodrow Wilson, premier Wielkiej Brytanii David Lloyd George oraz premier Francji Georges Clemenceau. Po zakończeniu Kongresu nad jego postanowieniami miała czuwać Rada Ambasadorów.
Rada Ambasadorów
Rada Ambasadorów była międzynarodowym organem wykonawczym Kongresu Wersalskiego, kończącego I Wojnę Światową, który działał w latach pomiędzy 1920 a 1931. W jej skład wchodzili paryscy ambasadorzy Wielkiej Brytanii, Włoch, Japonii i Stanów Zjednoczonych, a po ich ustąpieniu (to jest ustąpieniu USA) także Belgii. Przewodniczył im przedstawiciel Francji. Wśród zadań Rady znalazła się między innymi kwestia przesunięć terytorialnych, a do ważniejszych decyzji należały przyznanie Niemcom spornych Warmii
i Mazur, podział Śląska Cieszyńskiego, przekazanie Spiszu i Orawy Czechosłowacji oraz zatwierdzenie wschodniej granicy II Rzeczypospolitej.
Decyzje jakie zapadały w czasie konferencji były podejmowane w zasadzie tylko przez Wielką Trójkę i to często, nie w trakcie oficjalnych obrad, ale w czasie prywatnych spotkań. Mówiło się jednak o tym, że na polityków wywiera wpływ międzynarodowe środowisko finansistów.